Delta 3/2025

Klub 44

Zadania z matematyki nr 897, 898

Redaguje Marcin E. KUCZMA

897. Czworokąt wypukły ABCD ma obwód długości p oraz przekątne długości m i n. Punkt E jest czwartym wierzchołkiem równoległoboku ABCE. Udowodnić, że DEpmn.

898. Wyznaczyć wszystkie pary liczb naturalnych m,n1, dla których wielomian W(x)=xm+xn+1 jest podzielny przez trójmian T(x)=x2+x+1.

Zadanie 898 zaproponował pan Witold Bednarek z Łodzi.

Rozwiązania zadań z numeru 11/2024

Przypominamy treść zadań:

889. Ciąg (a1,,aN), długości N, ma wyrazy ak{2,3,5}, z sumą a1++aN=A. Niech bk=akak+1ak+2ak+3 (gdzie, cyklicznie, aN+i=ai). Zakładamy, że każda z liczb b1,,bN dzieli się przez 30. Przyjmując jako znane wartości N, A (dla których istnieje co najmniej jeden ciąg (ak) o podanych własnościach) wyznaczyć wszystkie możliwe wartości sumy B=b1++bN.

890. W czworokącie wypukłym ABCD przekątne przecinają się w punkcie P; boki BCDA nie są równoległe, a ich symetralne przecinają się w punkcie Q (różnym od P), leżącym wewnątrz czworokąta. Trójkąty BQCDQA są podobne. Udowodnić, że prosta PQ zawiera dwusieczne kątów APBCPD.

889. Podzielność 30bk oznacza, że w każdej czwórce kolejnych wyrazów ak,ak+1,ak+2,ak+3 są obecne liczby 2,3,5 oraz – powtórnie – jeszcze jedna z nich; nazwijmy ją ck. Wówczas bk=30ck, zaś ak+ak+1+ak+2+ak+3=10+ck. Stąd B=k=1Nbk=30k=1Nck=30k=1N(ak+ak+1+ak+2+ak+310)=30(4A10N). Jest to jedyna możliwa wartość sumy B.

890. Z określenia Q wynika, że trójkąty podobne BQCDQA są równoramienne: QB=QC, QD=QA. Oznaczmy QBC=QCB=QAD=QDA=α. Niech R będzie drugim (poza Q) punktem przecięcia okręgów opisanych na tych trójkątach. Przyjmijmy (b.s.o.), że proste BCDA przecinają się w punkcie leżącym na półprostych BCAD; wówczas punkt R leży w obszarze kąta wypukłego CQD (nie jest możliwe, by punkt C lub D leżał na ,,krótkim” łuku QR jednego z rozważanych okręgów, bo to by się kłóciło z wypukłością czworokąta ABCD). Mamy więc konfigurację, jak na rysunku.

W okręgach BQCDQA widzimy kąty wpisane: BRQ=BCQ=α,   CRQ=πCBQ=πα,ARQ=ADQ=α,   DRQ=πDAQ=πα. Z pierwszej i czwartej równości wynika, że punkt R leży na odcinku BD; zaś z drugiej i trzeciej – że R leży na odcinku AC. To znaczy, że R jest punktem P z treści zadania. Równości pierwsza z trzecią pokazują, że prosta QR połowi kąt ARB; zaś druga z czwartą – że ta prosta połowi kąt CRD. Zważywszy, że R=P, mamy to, co należało udowodnić.

Inna metoda (szkic): stosujemy inwersję o środku Q (i dowolnie ustalonym promieniu dodatnim). Półproste QA, QB, QC, QD, QP przechodzą każda na siebie. Obrazami punktów A,B,C,D,P są punkty, które oznaczymy A,B,C,D,P, leżące odpowiednio na tych półprostych. W mocy pozostają równości QB=QC, QD=QA. Obrazem prostej AC jest okrąg QAC, zaś prostej BD – okrąg QBD (każdy z nich z usuniętym punktem Q). Punkt P leży na obu okręgach.

Mamy udowodnić, że prosta QP tworzy równe kąty z prostymi ACBD. Inwersja zachowuje równość kątów, więc wystarczy wykazać, że prosta QP tworzy równe kąty z okręgami QACQDB. Ponieważ BQC=DQA=:φ, obrót o kąt φ wokół Q przenosi trójkąt QAC na trójkąt QDB. Zatem te trójkąty są przystające – okręgi na nich opisane też są przystające – są więc symetryczne względem wspólnej cięciwy QP. Stąd wymagana równość kątów i teza zadania.

Zadania z fizyki nr 794, 795

Redaguje Elżbieta ZAWISTOWSKA

794. Z soczewki skupiającej o ogniskowej f=50 cm i średnicy D=5 cm wycięto środkowy pasek o szerokości 5 mm, a pozostałe części złożono ze sobą (rys. 1). W odległości x=75 cm od soczewki umieszczono punktowe źródło światła monochromatycznego S. Korzystając z przybliżenia małych kątów, znaleźć maksymalną liczbę prążków obrazu interferencyjnego, jaka może powstać na ekranie za soczewką. Długość fali świetlnej λ=5107m.

795. Izolowaną metalową początkowo nienaładowaną płytkę oświetlano w czasie τ światłem nadfioletowym. W wyniku tego z płytki wyleciała chmura elektronów, których prędkość początkowa była prostopadła do płytki i miała wartość v0. Całkowita liczba elektronów, które wyleciały z jednostki powierzchni, wynosi n, elektron ma ładunek e i masę m. Znaleźć grubość chmury h po czasie t od zakończenia naświetlania (rys. 2).

Rozwiązania zadań z numeru 11/2024

Przypominamy treść zadań:

786. Koralik o masie M może ślizgać się bez tarcia po prostym poziomym pręcie. Do koralika przywiązana jest lekka nierozciągliwa nitka o długości l. Nitkę ciągniemy za swobodny koniec tak, że jego prędkość przez cały czas skierowana jest wzdłuż nitki i ma wartość v0 (rys. 3). Jaką siłą ciągniemy w chwili, gdy nitka tworzy z prętem kąt α? Podczas ruchu nitka znajduje się w płaszczyźnie poziomej.

787. Nieprzewodzące ciepła naczynie połączone jest za pomocą dwóch małych jednakowych otworków z dwoma pojemnikami zawierającymi hel w stanie gazowym (rys. 4). W obu pojemnikach podtrzymywane jest jednakowe ciśnienie p, w jednym z nich podtrzymywana jest temperatura T, w drugim 2T. Znaleźć ciśnienie i temperaturę w środkowym naczyniu w stanie równowagi.

786. Nić jest nierozciągliwa, zatem prędkości wszystkich jej punktów w danej chwili są jednakowe. Gdy kąt między nitką a prętem wynosi α, prędkość koralika jest równa u=v0/cosα. Jego przyspieszenie: (1)a=du/dt=utanα(dα/dt). W małym przedziale czasowym Δt koralik przebywa drogę uΔt, koniec nici przemieszcza się o v0Δt (rys. 5). Zgodnie z twierdzeniem sinusów uΔt/sin(Δα)=l/sinα. Uwzględniając, że kąt Δα jest mały, otrzymujemy dα/dt=usinα/l i zgodnie z (1) a=(v0sinα)2/(lcos3α). Szukana siła, jaką ciągniemy koralik, dana jest wzorem: F=Ma/cosα=M(v0sinα)2/(lcos4α). 787. W stanie równowagi liczba cząsteczek w środkowym naczyniu nie zmienia się, czyli liczby cząsteczek wpadających do tego naczynia w jednostce czasu z lewej i prawej strony oraz opuszczających je są sobie równe: (2)N1+N2=N. N1 jest proporcjonalne do liczby cząsteczek w jednostce objętości n1 w lewym naczyniu oraz do średniej prędkości ich ruchu cieplnego v1, która z kolei jest proporcjonalna do T. Z równania Clapeyrona n1p/T, zatem N1=αp/T, α to współczynnik proporcjonalności. Analogicznie N2=αp/2T,

N=2αpx/Tx, gdzie px jest szukanym ciśnieniem, a Tx temperaturą w środkowym naczyniu. Podstawiając otrzymane wyrażenia do (2), otrzymujemy równanie: (3)p/T+p/2T=2px/Tx. W stanie równowagi nie zmienia się również całkowita energia cząsteczek w środkowym pojemniku. Średnia energia przypadająca na cząsteczkę jest proporcjonalna do temperatury, zatem N1T+N22T=2NTx, (4)pT+p2T=2pxTx. Rozwiązując układ równań (3), (4), otrzymujemy: Tx=T2,   px=p(2+1)/224.